همانطور كه قبلا هم گفتيم ، در حدود 15 تا 20 ميليارد سال پيش از درون سياهترين سياهي، جهان زاده شد. نام اين آغاز بيگ بنگ بود.بر اثر انفجار بزرگ جهان گسترده تر و وسيعتر گشت و بر اثر اين گسترش دو نوع اتم هيدروژن( H) و هليم(He ) كه ساده ترين اتمها هستند،به وجود آمدند.ابرهاي عظيمي از اين گازها پديد آمد و

اين گازها به صورت قطعه هاي بزرگ و كوچك در آمدند.از درون اين قطعه ها، كهكشانها و ميلياردها ستاره شكل گرفتند.

البته تمام اين ابرها يكباره به ستاره تبديل نشدند بلكه10 ميليارد سال پس از انفجار بود كه كهكشانها زاده شدند!

برخي از دانشمندان بر اين تصور هستند كه بعد از انفجار بزرگ، جهان مي بايد به صورت يكنواخت از ابر و گاز پر مي شد و چون نيرويي در فضا وجود نداشت كه اين ابرها را به سمت خود بكشد، بايد جهان به صورت يك تكه در مي آمد اما در واقعيت چنين نشد

و آن ابر بزرگ اوليه به ميلياردها ابر تقسيم شد و كهكشانهاي متعددي را پديد آورد.در واقع جهان تكه تكه شد اما دليل اين امر هنوز مشخص نشده است.

ستاره اي زاده مي شود:

ميليونها سال طول مي كشد تا ابري از گاز متراكم شود.بر اثر جمع شدن و متراكم گشتن گازها ، دماي ابر بالا مي رود.زمانيكه دماي

ابر به ده ها ميليون درجه!! رسيد، اتمهاي هيدروژن با هم تركيب مي شوند و اتمهاي هليوم را به وجود مي آورند.اين فرايند" همجوشي هسته اي" ناميده مي شود.بر اثر همجوشي حرارت زيادي توليد مي شود ، در نتيجه مركز ابر درخشش زيادي پيدا مي كند و نور سفيد از خود منتشر مي كند.در اين زمان ستاره متولد شده است و مي تواند با تبديل هيدروژن به هليوم انرژي زيادي توليد كند.درست همانطور كه در ستاره ي ما "خورشيد" اين اتفاق روزي هزار بار رخ مي دهد.

در مقاله بعدي به نحوه ي تشكيل منظومه شمسي خواهيم پرداخت.

منابع: كتاب فراتر از باور نوشته فرانك ادواردز

مجموعه 33 جلدي دانشنامه جهان اثر آيزاك آسيموف