شیلات

ماهيان فراوان ترين ومتنوع ترين مهره داران جهان هستند كه حدود 40 درصد از آنها در آبهاي شيرين زيست مي كنند وليكن در بسياري از مناطق از جمله ايران تحقيقات وسيع گسترده اي در مورد شناسايي وحفظ ذخاير آنها صورت نگرفته است.

بيش از 140 گونه ماهي در آبهاي داخلي ايران وجود دارد كه برخي از آنها داراي ارزش اقتصادي زيادي بوده و حفظ ذخاير وتحقيقات در جهت تكثير مصنوعي آنها بسيار ضروري است.

استان كرمانشاه كه بخشي از حوزه آبريز دجله وفرات محسوب مي گردد با داشتن منابع آبي فراوان حدود 25 گونه ماهيان بومي را در خود جا داده است كه از جنبه هاي مختلف اقتصادي ، صيدورزشي و استفاده هاي زينتي اهميت دارند.

برخي از گونه هاي صيد شده از منابع آبهاي داخلي استان كه اكثراً از سس ماهيان هستند به لحاظ وزن بسيار زياد جزء ماهيان غول پيكر محسوب مي گردند كه به نظر اكثر كارشناسان صيد ماهياني با چنين جثه بزرگ در منابع آبهاي داخلي بسيار جالب و بعيد است.

امروزه با توجه رشد روزافزون جمعيت ونياز به تامين منابع پر وتئينی سالم وانجام طرحهاي بزرگ آبرساني از جمله بندها وسدها وفعاليتهاي گسترده شيلاتي در مورد ماهي دار كردن آبهاي داخلي ، ضرورت مطالعه گونه هاي مستعد بومي هر چه بيشتر به چشم مي خورد.

در سالهاي اخير جهت شناسايي هر چه بيشتر اين گونه ها (مثل ماهي سونگ   ) به جهت بسترسازي مناسب تكثير مصنوعي اين ماهيان تلاشهاي پراكنده اي صورت گرفته است كه در كنار آن شناسايي ومعرفي كل ماهيان بومي استان به جهت اينكه جزئي از ذخاير ژنتيكي مجموعه حيات اين ناحيه محسوب مي گردند ونماينده شرايط اكولوژيكي مي باشند اهميت دارد.

در اين مجموعه علاوه بربررسي هاي انجام شده روي برخي گونه ها كه از سهولت دسترسي بيشتري برخوردار بوده اند به جهت تكميل مطالب از تحقيقات كارشناسان زبده در اين زمينه از جمله آقاي اصغر عبدلي كه اغلب حوضه هاي آبريز اصلي كشور را مورد مطالعه ماهي شناسي قرار داده اند وهمچنين منابع اينترنتي استاندارد استفاده گرديده است.